Dobra ostrość wzroku nie oznacza, że całe pole widzenia jest prawidłowe. Wyjaśniamy, po co wykonuje się perymetrię i co może oznaczać brak części obrazu.
Ilustracja wygenerowana dla OrtoKlaris; nie przedstawia konkretnego pacjenta ani rzeczywistej wizyty.
Pole widzenia nie jest ostrością wzroku
Ostrość wzroku określa zdolność rozpoznawania szczegółów, na przykład liter na tablicy. Pole widzenia opisuje obszar, z którego zauważamy bodźce przy patrzeniu na wybrany punkt. Można mieć dobrą ostrość centralną, a jednocześnie nie zauważać przeszkód z boku.
Perymetria bada czułość w poszczególnych miejscach pola widzenia. Jej wyniku nie odczytuje się w oderwaniu od wiarygodności odpowiedzi, stanu oka i pozostałych badań.
Dwie metody: statyczna i kinetyczna
W perymetrii statycznej bodźce pojawiają się w określonych punktach, zwykle z różną jasnością. Pacjent zgłasza, że je zauważył. Badanie pomaga opisać czułość i rozmieszczenie ubytków.
W perymetrii kinetycznej bodziec się porusza. Reakcja pacjenta pomaga wyznaczać granice badanego obszaru. Wybór metody zależy od pytania klinicznego, możliwości współpracy i dostępnego programu.
W jakich sytuacjach lekarz może zlecić badanie?
- W diagnostyce i kontroli jaskry.
- Przy podejrzeniu uszkodzenia nerwu wzrokowego lub drogi wzrokowej.
- Po udarze, gdy pacjent ma trudności z zauważaniem części otoczenia.
- Przy określonych chorobach siatkówki, opadaniu powieki lub innych wskazaniach.
Ubytek nie jest sam w sobie nazwą choroby. Znaczenie ma jego rozmieszczenie, powtarzalność i związek z pozostałymi wynikami.
Po udarze: pół obrazu może znikać
Uszkodzenie drogi wzrokowej może powodować niedowidzenie połowicze, czyli utratę części pola widzenia po tej samej stronie w polu obojga oczu. Pacjent może omijać fragment talerza, uderzać w przedmioty po jednej stronie albo gubić początek lub koniec wiersza.
To nie jest to samo co rozwojowe niedowidzenie dziecka. Po udarze mogą występować również dwojenie, zaburzenia ruchów oczu i pomijanie stronne związane z uwagą. Objawy trzeba różnicować w opiece neurologicznej, okulistycznej i ortoptycznej.
Jak rozumieć programy badania?
- 10-2, 24-2, 24-2C i 30-2: różne układy punktów wykorzystywane m.in. w ocenie jaskrowej. Nie są skalą „lepszego” lub „gorszego” badania.
- Esterman: ocena funkcjonalnego pola widzenia obuocznego. Sam wynik nie jest automatycznym orzeczeniem o prawie prowadzenia pojazdów.
- Programy neurologiczne: pomagają dokumentować określone układy ubytków. Nazwa programu nie rozpoznaje udaru ani guza.
- FDT i SWAP: metody wykorzystujące inne właściwości bodźców. Ich zastosowanie wymaga doboru do celu i możliwości pacjenta.
Dlaczego pierwsze badanie czasem trzeba powtórzyć?
Na wynik wpływają zmęczenie, zrozumienie instrukcji, utrzymanie spojrzenia, korekcja i reakcja na bodźce. Zdarzają się odpowiedzi udzielone bez widzianego bodźca albo pominięte bodźce. To powód do oceny wiarygodności, a nie do oceniania pacjenta.
Powtórzenie w porównywalnych warunkach pomaga sprawdzić, czy podejrzany ubytek jest rzeczywisty i czy zmienia się w czasie. Nie porównuje się bezpośrednio dowolnych programów z różnych urządzeń.
Rozwój badań w OrtoKlaris
Przygotowujemy rozszerzenie diagnostyki o platformę VF2000-NEO MAX i możliwość organizacji badań u osób mających trudności z dojazdem. Zakres wykonywanych programów i termin uruchomienia będą potwierdzone po wdrożeniu urządzenia. Ta informacja nie jest ogłoszeniem, że mobilna usługa działa już dzisiaj.
Przeczytaj o planowanych badaniach mobilnych. Aktualną możliwość badania lub organizacji konsultacji potwierdzamy podczas kontaktu.
Nagła utrata pola widzenia to sytuacja pilna
Jeżeli ubytek pojawił się nagle, zwłaszcza z osłabieniem, zaburzeniem mowy, równowagi lub silnym bólem głowy, dzwoń pod 112. Nie czekaj na uruchomienie usługi ani na planowe badanie pola widzenia.